blog

Column: Mondiale chaos

Publicatie

2 nov 2017

Auteur

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

klimaatverandering

Trump is een uitstekend architect van mondiale chaos en hij voert de snelheid van verandering flink op. Begin oktober stapte Trump in één week tijd uit twee internationale verdragen: hij stapte uit de UNESCO en blies ‘en passant’ ook nog de nucleaire deal met Iran op.

Binnen de dag diende de Europese minister van Buitenlandse Zaken Federica Mogherini hem van antwoord: ‘Geen enkel land ter wereld kan unilateraal een einde maken aan het nucleaire akkoord met Iran. Dat is een resolutie van de VN-veiligheidsraad die unaniem werd goed-
gekeurd. Dit akkoord behoort niet toe aan één land en het is ook niet aan één land om het akkoord te beëindigen.’ De boosheid over zoveel onkunde was van haar gezicht af te lezen. ‘De president van de Verenigde Staten heeft vele bevoegdheden, maar niet deze’, voegde ze er nog ferm aan toe.

Het gebeuren vertoont opvallend veel gelijkenissen met de uitstap van de Verenigde Staten uit het klimaatakkoord van Parijs. Ook hier werd door Trump via Twitter aangekondigd dat de Verenigde Staten er per direct uitstappen, wat helemaal niet kan. Zoals het nu voorstaat zullen de Verenigde Staten er pas tegen het eind van zijn ambtstermijn uit kunnen stappen. Het dient dus vooral om zijn aanhang te plezieren, in de praktijk komt er maar weinig van zijn plannen terecht.

Kikker dood koken

Ondertussen worden de Verenigde Staten bestookt door de ene na de andere orkaan van uitzonderlijke sterkte. Klimaatverandering in actie, de schade loopt in de honderden miljarden. De klimaatontkenners zullen betogen dat dit een statistische anomalie is, maar het debat over het verband met de klimaatverandering zal niet verstommen. De klimaatmodellen wijzen immers uit dat de klimaatverandering zal leiden tot krachtiger orkanen, maar dat valt moeilijk te bewijzen en des te gemakkelijker te ontkennen. Het voordeel van orkanen is echter dat de schade heel acuut en duidelijk is. In scherpe tegenstelling tot de zeer geleidelijke effecten van klimaatverandering die veel moeilijker waar te nemen zijn, zodat de spreekwoordelijke kikker langzaam maar zeker kan worden doodgekookt.

Nieuwe investeringen

In schrille tegenstelling tot de ontwikkelingen in de Verenigde Staten gaat de rest van de wereld resoluut verder op de weg naar een duurzame economie. De Chinese overheid zal binnenkort een datum vastleggen om de verkoop van benzineauto’s definitief te beëindigen. Het land zet helemaal in op de elektrificatie van zijn transport en die duidelijkheid over waar de reis heen gaat, zal hun industrie beslist geen windeieren leggen. Dichter bij huis wordt de duidelijkheid niet zozeer gecreëerd door de overheid, maar door de markt. In april is een belangrijke mijlpaal bereikt door het toekennen van een concessie voor twee Duitse offshore-windfarms aan Dong Energy (nu hernoemd naar Ørsted).

Het bijzondere aan beide projecten was dat ze nul euro subsidie nodig hebben. Windenergie wordt dus gewoon rendabel, zonder enige subsidie. Velen waren met verstomming geslagen, maar hernieuwbare energie is al lang geen ‘alternatieve’ energie meer. Wereldwijd gaat reeds meer dan de helft van alle nieuwe investeringen naar hernieuwbare energie.

Activisme

In Engeland wordt ondertussen verder gepokerd over de Hinkley Point nucleaire centrale. Deze centrale heeft van de Engelse overheid een gegarandeerde prijs bekomen van 92 pond per megawattuur, ruwweg het dubbele van de kosten van windenergie. Ze moeten nog met de bouw van de centrale beginnen. De geschatte bouwkosten bedragen twintig miljard pond en zullen naar alle waarschijnlijkheid nog hoger uitvallen. Waanzin. Wie hier mee doorgaat, is niet goed bij zijn hoofd, of er spelen geheel andere belangen mee. Het is wachten op een moedige bestuurder die er de stekker durft uit te trekken. Dat kan nog wel even duren, doorgaan in de dwaling is nu eenmaal des mensen.

Ook al leven we in chaotische tijden, de ontwikkelingen wijzen
wel een duidelijke richting aan. De vraag is niet of hernieuwbare energie de wereld moet redden, de vraag is of die redding nog op tijd komt, voor de opwarming van de aarde een eigen dynamiek ontwikkelt die niet meer te stoppen valt. Dat is geen argument voor pessimisme, maar des te meer voor activisme. Vooruit met de geit.

Wim Soetaert
Prof. Wim Soetaert is verbonden aan InBio.be, expertisecentrum voor industriële biotechnologie en biokatalyse van de Universiteit Gent.

Bron: Petrochem 11-2017

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Neem contact op - Bekijk profiel

Petrochem 7/8, 2018

17 juli 2018

EemsDeltavisie
Eemsdeltavisie 2018: Factory as a Forest

Wanneer 17 Oct 2018
Locatie Evenementenhal Delfzijl, Handelskade West 26, 9934 Delfzijl