Dat heb ik momenteel ook bij minister Maxime Verhagen. Tot voor kort vond ik hem een machtspoliticus en wat manipulatief. Maar sinds hij geen aanspraak meer wil maken op het leiderschap van het CDA, zie ik veel meer positieve kanten aan die man. En helemaal na zijn toespraak tijdens het Deltalinqs-diner, waar half januari de hele Rotterdamse industriële top aanwezig was.

In tegenstelling tot de wollige verhalen van veel van zijn voorgangers reageerde hij Rotterdams concreet op de vragen van de industrie. Zo beloofde hij dat het kabinet negentig miljoen euro bijdraagt aan het Green Hydrogen-project van Air Liquide dat vloeibaar CO2 uit Rotterdam wil inzetten voor de offshore-industrie op het Deense deel van de Noordzee. Wel op voorwaarde dat Brussel het project ook steunt, maar hij zegde tegelijkertijd toe in Brussel te gaan lobbyen voor het project. Er ligt al een principe-overeenkomst met het Deense Maersk Oil voor de levering van vloeibaar CO2. De Denen willen het broeikasgas in offshore-olievelden injecteren om de druk op te voeren en zo de economische levensduur van de velden te verlengen.

Verhagen reageerde ook positief op het pleidooi van Deltalinqs-voorzitter Wim van Sluis om het gebruik van LNG in de binnenscheepvaart op de Rijn te bevorderen, maar vond diens oproep nog wel te algemeen: ‘Vertel me concreet wat ik kan doen, en laten we dan verder praten.’

Zie ik het nu verkeerd, of hebben we eindelijk weer eens een slagvaardige economie-minister? Hopelijk is het geen illusie, of manipulatie van mijn brein.